บทที่ 8 สยบรักเพื่อนพี่ชายสุดแซ่บ(8)
บ้านเกมส์&แก้ม
เมื่อมาส่งถึงบ้าน พี่นายก็ขับรถออกไปทันทีโดยไม่ได้ลงมาส่งฉันหรือพูดคุยอะไรกับพี่เกมส์
“ไง ไปไหนกันมา” พี่เกมส์เอ่ยถามทันทีที่เห็นฉันเดินเข้าบ้าน
“เราไม่ได้ไปทำอะไรไม่ดีหรอกน่า พี่นายพาหนูไปนั่งเล่นที่ใต้สะพานริมแม่น้ำมา”
“อืม พี่ก็ไม่ได้จะว่าอะไร แล้วนี่มันมาส่งแล้วไปเลยเหรอ”
“ใช่ค่ะ คงจะมีธุระมั้ง”
“อย่างไอ้นายเนี่ยนะมีธุระ มันคงจะไปหาสาวคู่นอนน่ะสิ”
“คงจะงั้นมั้ง แต่นั่นมันก็เรื่องของพี่เขานิ จะไปไหนก็ช่างสิ”
ก็มีเจ็บจี๊ดที่ใจแหละ แต่ทำไงได้เรามันได้สถานะแค่แอบชอบ แถมพี่นายเขาก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วฉันรู้อยู่แก่ใจไม่ใช่ไม่รู้ จะไปสั่งห้ามได้ที่ไหน
“ถ้าไม่โอเคก็บอกกับมันไปสิ” อยู่ๆ พี่เกมส์ก็พูดขึ้น
“บะ...บอกอะไรอะ หนูงง?”
“ไม่ต้องมางงเลย เรื่องของแก้มกับไอ้นายพี่รู้พี่เห็นนะไม่ใช่ไม่รู้ และเมื่อตอนเช้ามืดไอ้นายมันเดินออกมาจากห้องของแก้มพี่ก็เห็น”
ดะ...เดี๋ยว!
นี่พี่เกมส์รู้เรื่องฉันกับพี่นายเหรอเนี่ย
“พี่ไม่ได้จะว่าอะไรหรอก นี่มันชีวิตและหัวใจของแก้ม ถ้าแก้มคิดว่าจะคบกับไอ้นายก็ได้นะ พี่โอเคไม่ติดอะไร แต่อยู่ที่ว่าแก้มจะรับมือกับผู้ชายแบบมันได้หรือเปล่า”
“หนูกับพี่นายไม่ได้จะคบกันหรอก เพราะพี่เขาเองก็ไม่เห็นจะอะไรกับหนูมากมายนัก”
“แน่ใจเหรอ”
“อื้อ”
“พี่เป็นผู้ชายด้วยกันมองออกนะ ว่าไอ้นายเองก็สนใจแก้มอยู่ แต่ไอ้ห่านี่แม่งชอบเก็บอาการแก้มก็รู้ ปากไม่ค่อยตรงกับใจ แต่เวลามันเมานี่นะปากหวานสุดๆ หวานชนิดที่ว่ามดยังอาย”
จริง...พี่เกมส์พูดถูกมาก เวลาเมานี่ปากหวานจริง
“เอาไว้ให้ผู้ชายเค้ามาพูดเองดีกว่าค่ะ เรื่องคบไม่คบมันต้องยินยอมกันทั้งสองฝ่ายด้วย”
“อื้มๆ ตอนนี้แก้มขึ้นไปพักผ่อนเถอะ ดึกมากแล้วด้วย ฝันดีนะน้องรัก”
“พี่เกมส์เองก็ฝันดีนะ จุ๊บๆ”
พูดคุยกับพี่เกมส์จบ ฉันก็เดินขึ้นมายังห้องของตัวเอง
ภายในห้องนอน
00 : 00 น.
เวลาเที่ยงคืนตรงแล้ว ตายังคงสว่างอยู่ มันนอนไม่หลับกระสับกระส่าย หัวใจว้าวุ่นครุ่นคิดถึงแต่หน้าเธอ เฮ้อ...
ในเมื่อคนมันนอนไม่หลับก็ต้องหาอะไรทำ และอะไรที่ว่านั่นคือดูซีรีส์วนไปค่ะ
Rrrr.
เสียงโทรศัพท์ดัง
กำลังดูแบบเพลินๆ ก็ถูกขัดจังหวะด้วยสายเรียกเข้าสายหนึ่ง เป็นเบอร์แปลกที่ไม่รู้จัก
“ใครกันนะ” ชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจกดรับสายนั้น
“ฮัลโหลค่ะ”
(กว่าจะกดรับได้)
เสียงทางปลายสายเป็นผู้ชาย
“.....” ฉันนิ่งเงียบ
(จำเสียงผัวไม่ได้เหรอคะ)
ไอ้บ้านี่มันเป็นใครกันนะ ถึงได้มาถามฉันว่าจำเสียงผัวตัวเองไม่ได้หรือไง โรคจิตโทร.มาก่อกวนแน่ๆ
“คุณเป็นใครคะ เป็นโรคจิตรึเปล่า อยู่ๆ ก็โทร.มาแล้วพูดจาไม่น่าฟังแบบนี้”
(นี่ด่าผัวตัวเองโรคจิตเลยเหรอฮะน้องแก้ม)
นี่มันรู้จักชื่อฉันด้วยงั้นเรอะ
“.....”
(เงียบอีกละ นี่พี่เอง พี่นายไงจำเสียงไม่ได้หรือไง)
“โถ่...แก้มจะกดวางอยู่ละเนี่ย นึกว่าโรคจิตที่ไหนโทร.มาก่อกวนกันเสียอีก”
(โรคจิตอะไรจะหล่อขนาดนี้ฮะ)
“ค่า อันนี้แก้มไม่ขอเถียง ว่าแต่พี่นายไปเอาเบอร์แก้มมาจากไหนเหรอคะ?”
(จากไอ้เกมส์)
“อ๋อ แล้วโทร.มาดึกดื่นแบบนี้มีเรื่องด่วนหรือว่าธุระอะไร?”
(ไม่มี)
“อ้าว แล้วโทร.มาทำไมคะ”
(ไม่รู้สิ รู้แค่ว่าอยากโทร.)
“เหรอคะ ก็นึกว่าจะคิดถึงกันอะไรแบบเนี้ย” แกล้งถามเขาไปอย่างนั้นแหละ
(ไม่รู้สิ)
ชิ! ไอ้เราก็นึกว่าจะตอบว่าคิดถึงกัน
“ถ้าอย่างนั้นแก้มวางแล้วนะคะ”
(เดี๋ยวก่อน!)
“ทำไมคะ มีอะไรอีก”
(ลงมาหาหน่อย พี่อยู่หน้าบ้าน นั่งรออยู่ในรถ)
“นี่มันดึกแล้วนะพี่นาย อีกอย่างแก้มก็ไม่สะดวกที่จะลงไปด้วยค่ะ”
(ถ้าไม่ลงพี่จะตะโกนให้ดังทั่วซอยเลยว่าคืนก่อนเราสองคนทำอะไรกัน พี่ไม่อาย จะลองดูก็ได้)
หน็อย เจ้าเล่ห์จริงๆ เอาเรื่องแบบนี้มาขู่กันได้
ฉันก็ต้องยอมน่ะสิเพราะหนังหน้าบางยังมียางอายอยู่ -
ภายในรถ
ยืนคุยกันดีๆ หน้าบ้านไม่ได้ เขาต้องลากฉันเข้าไปคุยในรถอีกนะอีพี่นายเนี่ย
“เรายืนคุยกันหน้าบ้านก็ได้นิ ไม่เห็นจะต้องมานั่งเบียดกันในรถเลย” ฉันพูดขึ้นพลางมองหน้าพี่นายเพราะตอนนี้เราสองคนนั่งกันอยู่ที่เบาะหลังของรถ อันที่จริงพื้นที่ก็กว้างอยู่ แต่พี่นายเขาเล่นนั่งแนบชิดประหนึ่งจะสิงร่างกันอย่างไรอย่างนั้นอะ
“มันไม่เป็นส่วนตัวน่ะ คุยไม่ถนัด”
“แล้วพี่นายจะคุยเรื่องอะไรล่ะ?”
“คุยอะไรดีล่ะ”
“เอ้า...ก็พี่เป็นคนเรียกแก้มลงมาไม่ใช่เหรอ”
“พอดีพี่พึ่งกลับจากไปทำธุระมาน่ะ ผ่านมาทางนี้เลยแวะหา”
ธุระที่ว่าคงจะไปส่งสาวมาสินะ เชอะ!
“ไอ้ธุระที่ว่านี่คือไปส่งสาวมาใช่มั้ยคะ?”
“ถ้าจะตอบว่าไม่ก็คงจะไม่เชื่อ”
“งั้นก็คงจะใช่สินะคะ”
“พี่ว่าเราเปลี่ยนเรื่องกันดีกว่า”
เห็นมะ พอจี้จุดเข้าหน่อยก็ชวนเปลี่ยนเรื่องทันทีเลยนะ
“ที่ถามนี่คือหึงพี่?”
“แก้มมีสิทธิ์นั้นด้วยเหรอ แก้มไม่กล้าไปหึงพี่นายหรอกค่ะ” ตอบกลับแบบน้อยอกน้อยใจ
“ทำเป็นน้อยใจ พี่เคยบอกไปแล้วว่าถ้าอยากเป็นเมียพี่เอวต้องดี...แก้มเอวดีหรือเปล่า” มือใหญ่จับเอวคอดทั้งสองข้างแล้วจากนั้นก็จ้องมองมาที่ใบหน้าของฉันด้วยสายตาหยาดเยิ้ม “ลองเอวให้ดูหน่อยสิ”
“บะ...บ้าเหรอคะ แก้มเอวไม่ดีหรอก คงจะเป็นเมียพี่นายไม่ได้แล้ว” ตอบอย่างติดๆ ขัดๆ
ก็แหงละ เล่นมาพูดกันแบบนี้ อกอีแป้นจะแตก!
“อะไรกัน ไหนบอกว่าชอบพี่”
“กะ...แก้มเลิกชอบแล้วก็ได้ค่ะ เพราะแก้มเอวไม่ดี” ตอบบ่ายเบี่ยงเพราะเห็นท่าจะไม่ดี รู้สึกได้ว่าฉันอาจจะหลงกลหลงคารมพี่นายเป็นครั้งที่สองแน่ๆ และอาจจะโดนจัดหนักในรถก็เป็นได้
“ปากไม่ตรงกับใจ”
“พี่นายก็เหมือนกัน” เผลอตอบสวนกลับแบบทันควัน
“พี่แค่ยังไม่มั่นใจว่าจะดีกับแก้มได้ตลอดหรือเปล่า เพราะพี่เองไม่ใช่ผู้ชายที่ดีอะไรนักหนา มีถ่อย มีเถื่อน หยาบคายตามประสา ถ้าแก้มรับในตัวพี่ได้พี่ก็จะยอมเปิดโอกาสให้ลองมาเป็นเมียดู”
“แล้วถ้าแก้มไปเป็นเมียพี่ พี่จะรักแก้มหรือเปล่า”
“.....” พี่นายไม่ยอมตอบ
“.....” ฉันเงียบตาม
“เงียบทำไม”
“ก็เห็นพี่นายเงียบก่อน”
“เด็กมันขี้น้อยใจแบบนี้ทุกคนหรือเปล่า”
“ไม่รู้สิคะ”
“ถ้าเกิดว่าพี่มีเมียเด็กกว่าพี่ก็ต้องตรวจเช็กร่างกายทุกวันนะ แก้มจะไหวหรือเปล่า แบบว่าเช้าตรวจ เที่ยงตรวจ เย็นตรวจ ก่อนนอนก็ตรวจประมาณนี้” พี่นายยิ้มแบบกรุ้มกริ่ม
พอจะเข้าใจอยู่หรอกไอ้คำว่าตรวจเช็กร่างกายที่พี่นายพูดนี่คือการมีเซ็กซ์อีกตามเคยสินะ
“พี่จะไปเอาเรี่ยวเอาแรงมาจากไหนกันคะ พี่ก็แค่พูดขู่แก้มเฉยๆ ใช่มั้ย”
“ไม่ได้ขู่ พี่พูดจริงๆ นะ ตรงๆ คือถ้ามีเมียเป็นตัวเป็นตนพี่เอาได้ทั้งวันทั้งคืนอะ เอาจนร้องขอชีวิตเลยก็ยังได้ แล้วยิ่งเป็นของสดใหม่ของดีแบบแก้มนี่พี่ยิ่งเอาได้ไม่เบื่อ”
จะป่าเถื่อนไปไหนคะพ่อคุณ เล่นพูดซะฉันเสียวช่วงล่างเลย
“แบบนั้น...ถ้าพี่บอกว่ารักแก้ม แก้มจะยอมค่ะ”
“อันนี้มันก็ขึ้นอยู่กับเอวของแก้มในตอนนี้” พี่นายบ่ายเบี่ยงไม่พูดเหมือนเดิม แถมยังจับมือฉันไปลูบเป้ากางเกงของตัวเองอีก “เมื่อคืนเมา ตอนนี้ไม่เมานะ”
“ละ...แล้วยังไงคะ”
“อยากจะลองหน่อยมั้ย พี่อยู่ข้างล่าง แก้มอยู่ข้างบน” พี่นายก้มกระซิบที่ข้างหูด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เขาจับมือฉันลูบไล้เป้าจนท่อนใหญ่มันตื่นตัวแล้วชี้ตั้งขึ้นผ่านเนื้อผ้าแบบเห็นได้ชัด “เห็นมั้ยว่าพี่พร้อมแล้ว”
ฉันเลือกที่จะไม่ตอบ และได้แต่จ้องมองพี่นาย พี่นายเองก็มองฉันกลับ ก่อนที่ใบหน้าของเราทั้งสองจะเคลื่อนเข้าหากันอย่างอัตโนมัติ รสจูบอันเร่าร้อนได้บรรเลงขึ้น พี่นายยกตัวฉันไปนั่งคร่อมอยู่บนตัวเขาในขณะที่ปากเรายังเกี่ยวแลกลิ้นกันอยู่ อารมณ์สวาทกำลังพลุ่งพล่านได้ที่
ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะกระจกรถดังขึ้น ทำให้เราทั้งสองตกใจและรีบผละตัวออกจากกัน ก่อนที่พี่นายจะปีนข้ามไปนั่งอยู่เบาะคนขับ
ก๊อก ก๊อก
“คุณครับ”
พี่นายลดกระจกลงเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าถูกเคาะกระจกรถเป็นครั้งที่สอง “ว่าไงครับ”
“รบกวนช่วยขยับรถเดินหน้าให้หน่อยจะได้มั้ยครับ พอดีผมจะเก็บขยะแต่รถคุณจอดขวางอยู่”
“ดะ...ได้ครับ”
“ขอบคุณครับ ว่าแต่พาเมียออกมาเปลี่ยนบรรยากาศเหรอครับเนี่ย แหม่ๆ ฟินน่าดู”
“ไม่...”
“ฮ่าๆ ประมาณนั้นครับ”
ฉันได้แต่อ้าปากยังไม่ทันได้พูด พี่นายก็ตอบกลับผู้ชายคนนั้นทันที พร้อมหัวเราะชอบใจ
อายไม่ไหวแล้วเรา
